دعوت تیم شما
افزودن یک همکار، اینکه صندلی یعنی چه، و چرا عنوان شغلی و مجموعهٔ دسترسیها دو چیز جدا هستند.
۳ دقیقه مطالعه
در این صفحه
چه کسانی اینجا هستند
تنظیمات ← کارکنان یعنی همهٔ کسانی در شرکت خودتان که میتوانند وارد شوند و روی پیشفاکتورها، بوکینگها و فاکتورها کار کنند. مشتریهای شما نیستند و نمایندههای شما هم نیستند — آنها دفتر خودشان و پورتال خودشان را دارند.
خواندن این صفحه به دسترسی کارکنان نیاز دارد؛ تغییر هر چیزی روی آن به نیمهٔ «ویرایش» همان دسترسی، و دعوتکردن به نیمهٔ «ساختن». نقشی که فقط خواندن دارد همین فهرست را بدون کنترلهایش میبیند.
دعوت یک همکار
دو فیلد: ایمیل کاری او، و شغلی که برایش استخدام میشود. هر نقش در یک خط زیر انتخابگر خودش را توضیح میدهد، و آن خط با تغییر انتخاب عوض میشود — شش برچسب بهتنهایی نمیگویند طرف چه چیزهایی را میتواند باز کند.
برای او پیوندی ایمیل میشود تا رمز خودش را بگذارد. همان پیوند به شما هم در قالب فیلدی که میشود کپی کرد نشان داده میشود، برای حالتی که هر سامانهٔ ایمیلی دارد — نرسیدن — و هفت روز اعتبار دارد.
بعد از آن مرحلهٔ تأیید جداگانهای در کار نیست. رسیدن دعوت به آن نشانی خودش همان اثبات است، پس کسی که میپذیرد بلافاصله وارد شده و مشغول کار است.
صندلیها، و چه کسی شمرده میشود
پلن شما تعداد مشخصی صندلی برای کارکنان اجازه میدهد، و نشانگری که در سربرگ آن بخش است به همان سؤالی جواب میدهد که کل فرم به آن وابسته است: برای یک نفر دیگر جا هست؟
هر ورودِ فعال یک صندلی میگیرد. دو چیز صندلی نمیگیرند:
- دعوت پذیرفتهنشده. طرف تا وقتی نپذیرفته در شمارش نمیآید، و به همین دلیل هم ممکن است دعوتی ساخته شود و هنگام پذیرفتن رد شود، اگر در این فاصله آخرین صندلی به کس دیگری رسیده باشد.
- همکار غیرفعالشده. خاموشکردن یک نفر بیدرنگ صندلیاش را پس میدهد.
سر سقف اصلاً فرمی در کار نیست — فقط دو راه بیرونآمدن از آن، یعنی آزادکردن یک صندلی در فهرست پایین یا رفتن به پلنی بزرگتر. فرمِ غیرفعال با توضیحی زیرش از شما میخواهد خودتان بفهمید چرا دکمه مرده است.
عنوان شغلی و مجموعهٔ دسترسیها
این تنها چیزی در این صفحه است که ارزش دو بار خواندن دارد. هر کارمند دو چیز دارد که هر دو شبیه نقشاند:
- عنوان شغلیاش — مدیر، کارشناس فروش، حسابداری — که همان چیزی است که انتخابگر این جدول نشان میدهد، و
- نقش دسترسی همنام با آن، که در عمل تعیین میکند چه چیزی را میتواند باز کند. آن یکی مقالهٔ خودش را دارد.
اینها دو رکورد جدا هستند که اتفاقاً یک واژگان مشترک دارند، و با هم تنظیم میشوند: پذیرفتن دعوت، نقشِ دسترسیِ همنامِ آن عنوان شغلی را میدهد، و تغییر انتخابگر اینجا هر دو را مینویسد. ارتقای یک کارشناس فروش به مدیر، دسترسیاش را همراه عنوانش عوض میکند.
هرجا این دو از هم جدا افتاده باشند — حسابی که از راه دیگری جابهجا شده، یا اصلاً نقش دسترسی نگرفته — سطر همان زیر میگوید و مینویسد دسترسیهایش در حال حاضر از کجا میآید. انتخاب دوبارهٔ نقش در آن سطر، دو نیمه را دوباره یکی میکند.
خاموشکردن یک نفر
غیرفعالکردن اول میپرسد. طرف از حساب بیرون میآید و تا وقتی کسی دوباره فعالش نکند نمیتواند وارد شود؛ هرچه ساخته — پیشفاکتورها، بوکینگها و فاکتورهایش — دقیقاً سر جای خودش و به نام خودش میماند.
نیش ماجرا در راه بازگشت است: فعالکردن دوباره یک صندلی میگیرد، و همان لحظه بررسی میشود. اگر صندلیای آزاد کنید و با کس دیگری پرش کنید، همکاری که خاموش کردهاید به این سادگی روشن نمیشود.
فعالکردن دوباره نمیپرسد. دسترسی را برمیگرداند، و همان دکمهای که این کار را کرد هنوز آنجاست تا برش گرداند.
دو کاری که با خودتان نمیتوانید بکنید
نمیتوانید نقش خودتان را عوض کنید، و نمیتوانید حساب خودتان را غیرفعال کنید. هر دو را سرور رد میکند، نه اینکه فقط اینجا پنهان شده باشند.
دلیلش یکی است، دو بار. تنها حسابی که مطمئناً میتواند این دو کار را برگرداند همان حسابی است که دارد انجامشان میدهد: مدیری که تنها مدیر است و خودش را تنزل بدهد یا خاموش کند، همان دسترسیای را که برای برگرداندنش لازم است از دست داده، و هیچکس دیگری در شرکت آن را ندارد. پس سطر خودتان عنوانتان را بهصورت یک واقعیت نشان میدهد و میگوید که مدیر دیگری باید برایتان عوضش کند.